انواع دارو های بدون نسخه قابل حمل در سفر (داروهای OTC)

لازم نیست هر چه دارو در کمد داروهایتان است را در جعبه کمک های اولیه خود قرار دهید، بلکه بر اساس محلی که می خواهید بروید، دارو های مورد نیاز را بردارید. برای مثال اگر منطقه ای که میخواهید بروید، آب آشامیدنی سالم ندارد، حتما باید دارو های ضداسهال را با خودتان ببرید.

در اینجا چند نمونه از دارو های مهمی که باید همراهتان داشته باشید بیان می کنیم:

  • دارو های ضد اسهال: حدود ۳۰ درصد مسافران، دچار بیماری های ناشی از غذا و اسهال می شوند.
  • آنتی هیستامین ها (ضدحساسیت ها): برای درمان آلرژی ها، آنتی هیستامین را در جعبه کمک های اولیه قرار دهید.
  • ضد تهوع و سرگیجه: برای جلوگیری از تهوع و سرگیجه ناشی از دست اندازهای جاده ای، این داروها پیشنهاد می شوند.
  • دارو ی ضد درد و تب بر: استامینوفن و یا ایبوپروفن را همراه خود داشته باشید.
  • دارو ی مسهل و ضدیبوست: تغییر در برنامه غذایی و مصرف غذاهای مختلف باعث ایجاد یبوست می شود.
  • پماد ضدقارچ: عفونت قارچی پوست مانند کرم حلقوی (Ringworm) و پای ورزشکار از جمله عفونت های شایع مناطق گرم در بین مسافران می باشد، پس این کرم و یا پمادها در سفر مهم هستند.
  • پماد ضدباکتری: برای جلوگیری از عفونی شدن بریدگی و یا خراش پوست، پماد ضدباکتری توصیه می شود.

چگونه دارو های تجویزی را همراه خود به سفر ببریم؟

  1. قبل از رفتن به سفر، نزد پزشک خود بروید تا مقدار مورد نیاز داروی مصرفی را تعیین کند.
    همچنین راجع به تغییر برنامه دارو یی از پزشک خود راهنمایی بخواهید و اگر مسافرت خارج از کشور دارید، حتما از پزشک، ساعت دقیق مصرف دارو را بپرسید.
    اگر به منطقه ای سفر می خواهید کنید که در آنجا بیماری مالاریا زیاد است، پزشک باید برای شما دارو ی جلوگیری از مالاریا را تجویز کند.
    اگر به منطقه ای می خواهید سفر کنید که در آن منطقه احتمال خطر اسهال بسیار زیاد است، از پزشک خود بخواهید آنتی بیوتیک برای شما تجویز کند.
  2. با دارو ساز راجع به تداخلات غذایی و دارویی صحبت کنید.
    از آنجایی که در طول سفر، برنامه غذایی شما تغییر می کند، دارو ساز غذاهایی را که می توانند بر دارو های مصرفی شما اثر بگذارند، معرفی می کند.
  3. جعبه کمک های اولیه که شامل داروهای تجویزی و دارو های OTC می باشد را در ساک دستی خود بگذارید و با خود حمل کنید.
  4. از نسخه تجویزی پزشک نیز دو کپی بگیرید، یک کپی را به همراه خود در طول سفر داشته باشید و کپی دیگر را در خانه در نزد دوستان و یا اعضای خانواده خود نگه دارید.
  5. لیست دارو های تجویزی را درست کنید.
    نام ژنریک (عمومی) و نام تجاری دارو ها را بنویسید و جلوی هر دارو بنویسید که برای درمان چه چیزی به کار می رود. به این وسیله اگر در طول سفر، دارو هایتان تمام شد و یا گم شد، می توانید به این وسیله از دارو خانه، دارو ی مورد نیاز خود را بیابید.

دارو ها و سفر خارج از کشور

هنگام سفر به خارج از کشور و عبور از مرز:

به خاطر داشته باشید با توجه به قوانین مختلف کشورها، ورود برخی دارو ها و اقلام پزشکی به آنها ممنوع بوده و گاها دارای جرائم سنگینی هستند. پس:

  • اگر از دارو های آرامبخش و از دارو های مخدر (مثلا استامینوفن کدئین) استفاده می کنید، قبل از سفر یک نامه از پزشک خود داشته باشید که چرا از این دارو ها استفاده می کنید.
  • اگر شما نیاز به تزریق دارید و برای همین سرنگ و سوزن را با خود حمل می کنید نیز نیاز به نامه پزشک دارید.
  • تمام دارو ها باید دارای برچسب باشند.
  • امن ترین راه برای شیشه های دواها، حمل کردن آنها در کیف دستی می باشد. اما اگر شما جای کافی برای حمل شیشه های دوا ندارید، آنها را با استفاده از کیسه های پلاستیکی حمل کنید.

به خاطر داشته باشید:

  • سالم بودن در سفر، از هزینه های اضافی درمان و دارو می کاهد.
  • قبل از سفر، بیمه سفر را تهیه کنید و دارو های خود را در جعبه کمک های اولیه قرار دهید.
  • در صورتی که با تور سفر می‌کنید و بیماری خاصی دارید یا دارو ی خاصی مصرف می‌کنید، حتما سرپرست (تور لیدر) برنامه را از مشکل خود باخبر کنید. همچنین نوع دارو ی مصرفی و میزان مصرف خود را برای سرپرست شرح دهید.